Moje mieszki... cz. I

	Sinar F1 aparat mieszkowy format negatywu do 4x5 cala obiekty: Nikkor 105 mm

Swoje fotografowanie zacząłem od aparatu cyfrowego, jak większość obecnie, pstrykając miliony nikomu niepotrzebnych zdjęć, mniej lub bardziej udanych. Ilość tego materiału była tak ogromna, że nie udawało się tego obrobić, poopisywać, poukładać. Jedynym plusem tego czasu była sposobność przetestowania (poużywania) różnych rodzai optyki, różnych aparatów.
Miałem w rękach zarówno aparaty cyfrowe pełnoklatkowe (Canon 5D MKI i MKII) jak i aparaty z małymi matrycami 40d 50d. Optykę dobierałem w zależności od potrzeb, od szerokich, ciemnych szkieł (Sigma 10-20), poprzez teleobiektywy 70-200 (f:4,0 i 2,8), po superjasne L-ki (50 F:1,4, 35 F:1,4). Ostatecznie przypiąłem do mojego Canona 40d Samayanga 85 F:1,4, i od tamtej pory praktycznie go nie zdejmuje.
W między czasie udał mi się parę sesji zrobić cyfrowych. Były zarówno śluby, portrety, strobing, zrobiłem parę komercyjnych zdjęć, które się sprzedały....
... i można by tak dalej.. ładnie, kolorowo, dopieszczać w fotoszopie....
zupełnym przypadkiem, dostałem do rąk własnych bardzo stary mieszek.

	Stary aparat mieszkowy Firmy ZECA z Drezna Lata ok. 1930-35 format negatywu 6x9 cm ładunki w pojedynczych kasetach lub rollkasey na film 120 obiektyw: 105 mm tessar

Kupiłem wtedy paczkę kliszek Adoxa w formacie 6x9 i zacząłem eksperymentować. Okazał się szybko, że migawka nie trzyma czasów, choć część zdjęć pokazała zalety fotografii czarnobiałej. Rozebraliśmy obiektyw, wyczyściliśmy, uszczelniłem kasety, zrobiłem parę zdjęć... i ten obraz na matówce..... to coś jak takie prawdziwe kino, obraz pokazuje swoje kolory, cienie, jasności...
Tak stary i posiadający wiele braków aparat potrafił jednak pokazać co to znaczy czar mieszka.
Zaszczepiłem się fotografią tradycyjną, kliszą która ma swoje humory, która z jednej strony jest przewidywalna, a z drugiej posiada magię niespodzianki....
Pomimo słabej jakości pierwszych zdjęć - bo o fotografii nie miałem żadnego pojęcia - robionych na negatywach, zdjęcia robione cyfrą, możliwość uzyskania pięknych kolorystyk, tonacji dopracowywanej w "szopie", przestały przynosić radość jak wcześniej. Oczywiście wychodziły mi ładniejsze niż na negatywach lepsze technicznie... ale nie ciekawsze...
Po miesiącu walki z "dziadkowym: aparatem stwierdziłem, że trzeba szukać innego sprzętu. Zbyt duże utrudnienia techniczne, brak powtarzalności, trudność w walce ze szczegółami spowodowały, że zacząłem szukać takiego rozwiązania aby używać mieszka ale nowszej konstrukcji, aparatu, na którym można polegać...

	Zeca składa się do zgrabnej, poręcznej skrzyneczki, ważącej ok. 30-40 dkg

Przypomniałem sobie wtedy o moich dawnych znajomych, którzy przez wiele lat, a nawet dziesięcioleci, zajmowali się fotografią. Większość z nich przeszła już w życiu zawodowym na aparaty cyfrowe, ale miałem nadzieję, że może z analogowych skarbów coś ocalało.
Moje nadzieje spełniły się z nawiązką....
Udało się trafić na skarbiec wiedzy i sprzętu, o którym wcześniej mogłem tylko pomarzyć.

	Moja nazwa; Sinar Project prosta, niezawodna konstrukcja, miech do 45 cm, format 6x9, ultra jasna matówka rollkasety na film 120 szkło: Nikkor 105 F;5,6 zestaw idealny wręcz.. waga ze szkłem: ok. 2 kg

już za chwilę c.d.